Patatas fritas Belgas y más

¡Hola!

Het is alweer een tijdje geleden, dus hoog tijd om jullie eens up to date te brengen.

De reden dat we anderhalve week niets meer van ons hebben laten horen is omdat er eigenlijk helemaal niet zoveel gebeurd is de voorbije periode.

Eventjes kort overlopen wat er wel gebeurd is.

We hebben deze week en vorige week veel les gehad. In plaats van van 10u – 12u elke dag, hadden we nu meestal van 10u – 14u les elke dag (geloof me, dat is heel wat als je het niet meer gewoon bent ;p).

Er kwamen ook een aantal Belgische en Nederlandse leerkrachten op bezoek bij ons op school. Zij hebben ons wat L.O., beeld en “drama in rekenlessen” bijgebracht. Niet zo saai als de andere lessen hier, maar ook niet echt nuttig.

Onze leerkracht Maria valt de hele tijd minder in de smaak bij iedereen doordat ze wat schijnheilig overkomt en er was ook een discussie in de klas over het feit dat er meer respect moet zijn voor elkaars presentaties en dat de deadlines beter moeten gerespecteerd worden. Voor de rest, niets speciaals.

Vorige week donderdag zijn we weer naar Joy geweest, waar we een Nederlandse en een Spaanse jongen leerden kennen. Het was zoals altijd weer een feestje om U tegen te zeggen en we waren dan ook maar in de vroege uurtjes terug op ons appartement.

Vrijdag dan kregen we een bericht van Maria, onze leerkracht, dat ons spaans portfolio “nearly the same” was en dat we nu maar een 6 kregen in plaats van een 8, tenzij we alles zouden herwerken. Vrijdag en zaterdag hebben we ons dus beziggehouden met het volledig herwerken van ons portfolio. We namen ondertussen ook ons ander portfolio van een ander vak onder handen, want we wisten dat we daarover dezelfde opmerking zouden krijgen ;). Veel werk dus...

Zaterdagavond is Ellen naar een soort kotfeestje gegaan van een aantal klasgenoten en hun vrienden en daarna nog eventjes naar danscafé “Daily”, waar je leuke polaroidfoto’s kon laten maken.

Ondanks het aanhoudende slechte weer hier in Madrid, besloten we zondag toch nog maar iets meer van de stad te gaan ontdekken. Gelukkig zat het weer toen wel mee en we trokken naar Parque Madrid Rio. Het is een modern aangelegd park aan de rivier "Rio" Manzanares met veel groen en leuke paden en bruggen.

We konden zelfs zonnen in het gras (met een ijsje).

Parque Madrid Rio

Parque Madrid Rio

Parque Madrid Rio

Parque Madrid Rio

Parque Madrid Rio

Over dinsdag kunnen we ook nog wel het een en ander kwijt.

Ellen besloot om eindelijk eens te gaan zwemmen, terwijl Kelly een wandeling ging doen in de stad.

We hebben over beide activiteiten een leuke anekdote/enkele weetjes.

1. De zwembaduitstap van Ellen:

- 5 euro inkom (het goedkoopste dat je kan vinden in Madrid)

- Het ondiepe is 1,80 m. diep

- Badmutsen zijn verplicht (ik moest er daar dus eentje huren, jakkes)

- Badsloefen voor aan het zwembad zijn blijkbaar ook verplicht (daarom keek de badmeesteres zo boos)

- Als je je kleren in een kastje wil steken, heb je gewoon een losse sleutel (zonder bandje). Toen ik vriendelijk aan de badmeesteres ging vragen of ik de sleutel bij haar mocht leggen, zei ze heel kort “no”. Ik moest er dus mee zwemmen in m’n hand, ik betwijfel of dat de bedoeling kan zijn??

- Er is één kleedhokje en de rest is een open ruimte met banken (te vergelijken met hoe je je moest omkleden in het lagere). Toen ik dus uit dat ene kleedhokje kwam, stond daar voor mij een oude dame van rond de 60 in haar blootje. Ik schrok toch wel even. Toen ik dan uit het zwembad kwam na het zwemmen stonden daar wel 10 dames van verschillende generaties in hun blootje te douchen of zich om te kleden.

Ik besloot dan maar dat ik niet de enige kon zijn die zich in een hokje ging omkleden, dus heb ik maar meegedaan. Eventjes verstand op nul :).

Ik denk dat ik toch maar wacht tot ik thuis ben om terug te gaan zwemmen...

2. De stadswandeling van Kelly

Na wat wandelen in de buurt, besloot ik om eventjes te rusten op een bankje. Ik was wat aan het genieten van de buurt en de mensen die voorbijkwamen, tot er plots een (schattig) ventje (60 – 65 jaar) vreemd naar mij zat te kijken. Hij kwam wat dichter en begon wat te praten. Hij vroeg wat mijn naam was, van waar ik was, of ik studeerde,.. Ik dacht, leuk, een aangenaam gesprekje én ik kan mijn Spaans wat oefenen. Het meeste kon ik wel verstaan, maar het was moeilijk om elkaar te begrijpen. Hij begon plots over “euro” en dan nog vanalles. Kortom, ik begreep er niets van. Hij merkte dat ik er niets van begreep en probeerde het dan in korte woorden uit te leggen: amor, yo (ik), tu (jij), euro. Ja hallo! Ik deed alsof ik hem niet begreep. Amai, een levensgenietertje (en toch wel vies) noem ik dat. Ik was wel niet op mijn gemak en besloot dus maar om naar huis te gaan... (heb soms wel eens achterom gekeken of hij mij niet aan het volgen was :p)

Om dan verder te gaan. We zijn voor de verandering eens niet uitgeweest deze week.

Gisteren moesten we wel gaan betalen voor onze tickets voor het festival “Las Fallas” in Valencia, waar we volgende week naartoe gaan. We zijn daarna nog even blijven plakken op café met Sophie en Sien.

Vandaag hebben we echte Belgische frieten met stoofvleessaus en frikandel (speciaal) gegeten in een Belgische frituur hier in Madrid!!! Hadden we dat eerder geweten zeg.. Het is een Belg die de frituur hier uitbaat met zijn Spaanse vrouw. We konden ook genieten van echt Belgisch bier (Maes voor Kelly, een Jupke voor Ellen), je kan niet weten hoe dat smaakt na 6 weken!

Studio Brussel op de achtergrond maakte het geheel af :).

Eindelijk!

Eindelijk!

Voor vanavond weten we nog niet wat de plannen zijn en morgen komen Ellen haar ouders aan in Madrid. Dus hasta la proxima!

Ellen & Kelly